De HDMI-interface is onderverdeeld in vier typen: A, B, C en D.

Onder hen is Type A het meest voorkomend. Flat-panel tv's of videobronnen bieden over het algemeen dit formaat interface. Type A heeft 19 pinnen, een breedte van 13,9 millimeter en een dikte van 4,45 millimeter. 99% van de apparaten die we nu kunnen zien, hebben HDMI-interfaces van dit formaat.

Type B is erg zeldzaam. Het heeft 29 pinnen en een breedte van 21 millimeter. De transmissiebandbreedte is bijna twee keer zo groot als die van Type A. Het is te "krachtig" voor thuisgebruik en wordt nu alleen gebruikt bij sommige professionele gelegenheden.

Type C is ontworpen voor kleine apparaten. Het formaat is 10,42 × 2,4 millimeter, bijna een derde kleiner dan Type A. Het toepassingsgebied is erg klein.

Type D is het nieuwste interface-type. Het formaat is verder verkleind. Het maakt gebruik van een dubbele rij pinnen. Het formaat is vergelijkbaar met de miniUSB-interface en is meer geschikt voor draagbare en in-voertuig apparaten.

Hoewel de HDMI-interfaces verschillend zijn, hebben ze allemaal dezelfde functie. Over het algemeen zal de levensduur van een gekwalificeerde HDMI-interface niet minder dan 5.000 keer zijn. Als het dagelijks wordt aangesloten en losgekoppeld, kan het 10 jaar worden gebruikt. Het moet gezegd worden dat het erg duurzaam is. Nog iets wat het vermelden waard is, is dat HDMI neerwaarts compatibel kan zijn met de DVI-interface.

Via commercieel verkrijgbare HDMI-DVI-adapters kunnen sommige oudere DVI-apparaten worden aangesloten. Omdat DVI ook de TMDS-methode gebruikt, zal na het aansluiten van het apparaat blijken dat het DVI-apparaat niet de CEC (consumer electronics control) functie heeft en geen audiosignalen kan ontvangen, maar het heeft in principe geen invloed op de transmissie van videosignalen (het kan nodig zijn om het grijswaardeniveau aan te passen). Daarom kunnen sommige monitoren met alleen DVI-interfaces ook worden aangesloten op HDMI-apparaten.